Wenders ontwikkelt continu nieuwe denklijnen en perspectieven op samenwerking- en transitievragen.

Vraag onze e-boeken aan door te mailen naar koffie@wenders.nu.

• E-boek 1: Proces is heel erg meta! Samenwerken op 5 niveaus
• E-boek 2: Kies je positie of je krijgt er een toegewezen. Positiespel bij samenwerken en conflict
• E-boek 3: Binnenkort! Vrije bewegen bij samenwerken in transitie-processen

Kernwoorden:

#positie kiezen #positioneren #samenwerken #complexiteit #interventiekunde #verhoudingen #macht #invloed #proceskunde #belangen #positiespel #transitie #veranderen #innovatie #teamontwikkeling

Wenders begeleidt organisaties bij complexe verhoudingen.

Specifiek richten wij ons daarbij op de verhoudingen rondom medezeggenschap in de profit en non-profit-sectoren.

Dit doen wij vanuit onze benadering waarbij het uitgangspunt samenwerken is.

Daarbij erkennen wij de complexiteit van de verschillende posities en belangen.

Binnenkort delen wij hier een aantal concrete casussen.

Al nieuwsgierig: zoek contact met Hugo Burger – hugoburger@wenders.nu

We lezen en horen het vaak, de laatste tijd. In kranten en in tijdschriften. In de actualiteitenprogramma’s en aan de talkshowtafels. En ook online. In al die oproepen schijnt taalgebruik ertoe te doen. 

Maar wat betekent dit voor jou als bestuurder, manager of adviseur? En wat kan je leren van Tommy Wieringa? 

Mensen in het publieke debat worden opgeroepen om beter op hun woorden te letten. ‘Hou het een beetje netjes! Blijf in het gesprek tenminste fatsoenlijk en beschaafd, ook als je van mening verschilt. Want woorden doen ertoe!’ 

Goed dat die oproep er is, natuurlijk. En toch is er nog iets veel belangrijkers waarom het goed is om op je woorden te letten. Want de taal die je kiest beschrijft niet wat er gebeurt in de wereld om ons heen. Taal produceert onze wereld (vrij naar ‘Words create worlds’) 

Taal maakt niet zichtbaar wat er is, maar schept wat we denken dat er is. De gekozen taal bepaalt hoe we de dingen zien en ervaren. Daar gaan ons we vervolgens naar gedragen. We denken, voelen en doen nu eenmaal heel andere dingen als we iets een ‘asieltsunami’ of ‘mensen op zoek naar lijfsbehoud’ noemen. Bij het eerste woord wil je dammen optrekken, bij het tweede bescherming bieden. Woorden zijn niet neutraal — ze bouwen de wereld waarin we leven. Dit principe geldt ook voor het omgekeerde: pas als de gebruikte taal wordt verruimd, komt er zicht op nieuwe oplossingen. Zodoende: words create worlds.  

Tommy Wieringa werkt in een recente column in de Volkskrant, over de taal van Wilders, glashelder uit dat een beperkte woordenschat en een beperkt oplossingsvermogen één-op-één met elkaar verbonden zijn. Tommy (iets ingekort): “Zijn woordenschat is pijnlijk beperkt. Hij kan geen andere gedachten hebben dan hij heeft omdat hem daar de woorden voor ontbreken. De grenzen van zijn taal beperken zijn wereld tot een paar enkelvoudige gedachten die hij ‘de waarheid’ noemt. Elke grotere gedachte dan ‘azc-ellende’, ‘nationale zelfmoord’ of ‘de mensen zijn het spuugzat’ is voor hem onhaalbaar. Alles in een vocabulaire van zo’n duizend woorden, alle even striemend, bitter, opruiend. Geert Wilders droomt tierend.” 

Een beperkt idioom is juist een rem op oplossingen. 

In de mini-maatschappijen die onze organisaties ook zijn, is dit niet wezenlijk anders. Als veelgebruikte taal blokkeert of zelfs vastzet, is het vrijwel onmogelijk om met diezelfde woorden weer beweging te creëren. Als er geen werking meer uitgaat van ‘de cliënt staat centraal’, ‘opgavegericht werken’ of ‘zelfsturende teams’, dan is het zoeken niet zozeer naar een nieuwe aanpak, maar naar werkende woorden. 

Heb je een probleem in je organisatie of team, en ben je benieuwd naar de kracht van taal? Neem dan deel aan onze online kennismakingsworkshop op 5 november. Meld je aan via info@wenders.nu 

Lees de column vooral! >>Tommy Wieringa Column

Door: Barbara van der Steen

Hoe bied je onderdak aan de vragen van deze tijd? Een treffende levensvraag die ik met mij meedraag sinds het lezen van de dagboeken van Etty Hillesum. Een vraag die de afgelopen tijd weer nadrukkelijker met mij meereisde (en ik ben vast niet de enige). Maar, wat zijn nu eigenlijk de vragen van deze tijd?

De eerste zijn misschien wel: “Hoe kunnen we in deze complexe en snel veranderende tijden betekenis ervaren? Anders gezegd; Hoe kunnen we ons verhouden tot de vragen van deze tijd? En wat betekent dat voor ons doen en laten in ons dagelijkse werk?

De afgelopen jaren deden wij onderzoek naar deze vragen, specifiek onder bestuurders van scholen, gemeenten, ziekenhuizen, jeugdinstellingen, provincies en ministeries. Ook zij lopen tegen nieuwe vragen aan, in een continu veranderend weefsel van spanningsvelden en complexiteiten.

Daarbij liggen juist bestuurders onder een vergrootglas, aangejaagd door populaire leiderschapstheorieën over hoe leiderschap eruit hoort te zien. Slechts zelden gaan deze ideologieën in op hoe dit in de praktijk werkt.

Wij vergeleken daarom drie dominante theoretische perspectieven met verhalen van bestuurders uit de praktijk. Ik sprak met meer dan 30 bestuurders over de dynamiek in hun context, hun worstelingen met als onderzoeksvraag hoe ze daar in de praktijk op reflecteren met anderen.

🔎 We schreven er een artikel over in M&O met als titel “Hoe bestuurders onder druk reflecteren, een pleidooi voor resonantie, stilte en lummeltijd”.
Barbara van der Steen- Bestuurders & Reflectie MO_2025

Het biedt een reality-check en een oproep voor meer ruimte voor resonantie.
Niet door nieuwe ideologieën uit te werken die ver van de praktijk staan, maar juist door te erkennen dat de praktijk weerbarstig is en onvoorspelbaar is.
In lijn met filosoof Rosa roepen wij op tot erkenning van het onvoorspelbare als bron van leven en verbinding: ‘𝐈𝐭 𝐢𝐬 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐮𝐧𝐜𝐨𝐧𝐭𝐫𝐨𝐥𝐥𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐰𝐞 𝐚𝐫𝐞 𝐦𝐨𝐯𝐞𝐝 𝐚𝐧𝐝 𝐞𝐱𝐩𝐞𝐫𝐢𝐞𝐧𝐜𝐞 𝐥𝐢𝐟𝐞’ (Rosa, 2016).

Het is waarschijnlijk geen toeval dat we een tweeluik vormen met het artikel van Marloes van der Werf met als stelling dat het belang van ‘aandacht’ binnen professionele gemeenschappen nog steeds veelal over het hoofd wordt gezien. Een belangrijk kernwoord als het gaat om resonantie.

🔎 Wil je er over in gesprek, zelf of breder binnen de organisatie, mail ons dan: koffie@wenders.nu.

PhD-onderzoek: Joke van Saane, Gerda Van Dijk aan de Universiteit voor Humanistiek.

Met dank aan Marjo Dubbeldam Ph.D. CMC, @Harry Haakman van M&O en mijn collega’s Hugo Burger, Anna Stutje, Heli Penz, Dirk Jan Jonker, Aart Goedhart en Marcia van de Wetering van Wenders; ruimte maken voor het nieuwe. voor t meelezen en meedenken in verschillende stadia van t schrijven.